“Gamen gaf me een vriendenkring en zelfvertrouwen”

“Gamen gaf me een vriendenkring en zelfvertrouwen”


Of e-sport – het competitief spelen van videogames – al dan niet als een volwaardige sport kan worden beschouwd, daarover lopen de meningen sterk uiteen. Om één feit kunnen we echter niet heen: dat het een industrie is die miljoenen kijkers en miljarden dollars oplevert. Of om het met de woorden van Eefje Depoortere – beter gekend als Sjokz – te zeggen: “Als je het geen echte sport wil noemen, is dat oké. Maar het is een nieuw gegeven waar de jeugd nu en zeker in de toekomst heel hard mee bezig is. Men zal moeten aanvaarden dat e-sport evenwaardig is aan andere sportcompetities.”

De 32-jarige Eefje is een gamer van het eerste uur en tegenwoordig wereldwijd geroemd om haar verslaggeving en vlogs omtrent e-sport. De meeste faam verwierf ze als gastvrouw van menig ‘League of Legends’-toernooi, het videospel dat haar doorbraak betekende. “Als tiener was ik anders dan veel leeftijdsgenoten”, vertelt Eefje daarover. “Ik interesseerde me niet in typische meisjesdingen en op school haalde ik goede punten, waardoor ik voor een ‘streber’ werd uitgemaakt. Het was een moeilijke periode waarin ik veel troost vond in het online gamen met anderen.”

Waarmee ze meteen het cliché onderuithaalt dat gamen een asociale bezigheid is. “Ik speelde in een online team en leerde met anderen praten. Op die manier heb ik veel sociale contacten gemaakt én een vriendenkring. We waren als gamers anders dan de meeste mensen, maar hadden wél een gemeenschappelijke passie. Het gamen was echt van ons en dat schiep een band. Ik was bovendien bijlange geen slechte gamer waardoor ik meer zelfvertrouwen kreeg.”

Toen Eefje onder de naam Sjokz videoblogs – vlogs – de wereld instuurde en voor belangrijke websites in het circuit begon te schrijven, ging de bal aan het rollen. “Nadat ik mijn master in de journalistiek had gehaald, kreeg ik last van koudwatervrees”, blikt ze terug. “Opeens moest ik volwassen worden, maar daar had ik geen zin in. Dus begon ik opnieuw intensief te gamen. Dat was een geluk bij een ongeluk, want het was toen dat ik besefte dat er echt wel een heuse industrie aan vasthangt en ik er wel eens mijn beroep van kon maken. Toen ik tien jaar geleden begon met schrijven en filmpjes maken, stond alles nog in z’n kinderschoenen, waardoor ik kon meedrijven op die stroom van succes.”

Ondertussen presenteert Eefje de grootste gametoernooien, van Madison Square Garden in NY over het Staples Center in LA tot het Vogelnest in Peking. “Hoelang ik nog verder doe in de gamewereld, weet ik niet. De meeste spelers stoppen rond hun dertigste, omdat de levensstijl en het vele reizen hen wat te zwaar worden. Ik besef ook wel dat ik dit niet eeuwig zal blijven doen, maar zolang ik er plezier in heb, zie ik geen reden om te stoppen. Reizen doe ik nog steeds graag, al mis ik mijn familie wel. En de frietjes, want enkel in België kun je een frituur binnenstappen voor een ‘kleintje’ met stoofvlees en een pintje.”



Meer nieuws uit de streek


Heel wat West-Vlamingen kwamen voor op de …

Welzijnsvereniging Mintus bedankt de volledige equipe van …