“Waar moet je naar toe als je geen kot hebt om in te blijven?”

“Waar moet je naar toe als je geen kot hebt om in te blijven?”


Copyright foto Els Deleu

Joost Bonte en Caroline Verhaeghe kwamen in Kapel Rodeburg in Marke spreken over daklozen. Ze zijn ervaringsdeskundige door hun werk bij die mensen in armoede. “Niemand kiest ervoor om in de miserie te zitten”, luidt het.

Joost Bonte ondersteunde 25 jaar straathoekwerkers in West- en Oost-Vlaanderen. Caroline werkt al even lang voor OCMW Kortrijk. Ze begon als straathoekwerker en is nu drie jaar brugfiguur in sociaal-artistiek project de Unie der Zorgelozen.

“In de loop der jaren pikte ik heel wat verhalen uit de miserie van sommige mensen op”, begint Joost. “Ik heb het rechtendiscours zien veranderen in een kansendiscours.”

Een basisrecht

Caroline vindt het altijd zo ‘hemeltergend’, zoals ze dit zelf verwoordt, dat voedselbedeling door vrijwilligers moet gebeuren. “Het is natuurlijk super dat ze dit doen, maar het is erg dat zelfs nog in het jaar 2020 een basisrecht door vrijwilligers moet gebeuren”, zegt ze. “Het zou een zorg van de stad moeten zijn.” Joost vult aan dat hij vaak hoort praten over voedselbeling terwijl het volgens hem meer over een voedseldeling gaat. “Dat wordt nu zelfs nog geaccentueerd door Covid-19. Overal nemen de rijen toe. Wat me ook stoort is dat een leefloon zelfs gekoppeld wordt aan het werkwoord ‘genieten’: ‘Persoon X geniet’ een leefloon, terwijl mensen moeten ‘overleven op een leefloon’. Ze kaarten nog verschillende zaken aan die hen in onze maatschappij en het systeem storen, zoals het feit dat je niet kan kiezen wie je in het OCMW begeleidt en dat immokantoren ‘selecteren’ wie er kan huren. “Zo moeten ze het niet discrimineren noemen.”

Humor

Het is natuurlijk niet allemaal kommer en kwel. “Daklozen hebben een soort humor die wij niet hebben. Ze leven in zo’n traagheid dat ze een aantal dingen observeren die wij niet meer zien. Ze vertellen ons dat ze met de lockdown geen problemen hebben om thuis te blijven, want ze hebben toch geen geld om elders uit te geven. Met de bankencrisis enkele jaren geleden vertelden sommigen ons dat zij daar geen problemen mee hadden want ze hadden toch geen geld.”

Uithuiszettingen

“De mensen horen tegenwoordig ‘blijf in uw kot’, maar er wordt te weinig stilgestaan op het feit dat er mensen zijn ‘die geen kot hebben’. Ze mochten tijdens de eerste lockdown ook niet ergens op een bank gaan zitten om eens uit te rusten. Ze moesten blijven doorstappen want ze hadden geen huis om naar toe te gaan. Dat is helemaal anders dan anderen die buitenkwamen om een work-out te doen. We hopen al dat bij een eventuele tweede lockdown geen zitbanken afgesloten worden!”

De definitie voor ‘dakloos zijn’ is volgens Joost en Caroline ’s morgens niet weten of je ’s avonds een dak boven je hoofd zal hebben. “In veel situaties is het niet meer zo dat ze bij familie of vrienden terecht kunnen. Veel van die mensen die dan toch huisvesting vinden nemen vrienden in huis want hun solidariteit is enorm groot. In die slecht geïsoleerde huizen zorgt dat vaak voor overlast met als gevolg dat de persoon die het huis toegewezen kreeg uit huis wordt gezet. Deze komt dan weer samen met vrienden op straat, en zo zie je hele volksverhuizingen van allemaal mensen die in de problemen zitten. Tot 15 augustus werden er tijdens de coronaperiode geen uithuiszettingen gedaan, maar er zijn er nog nooit meer geweest dan na 15 augustus!

De Covid-19-periode zal jammer genoeg een economisch bloedbad zijn voor mensen met een leefloon. Ze waren en zijn meer thuis, wat meer verbruik van verwarming en elektriciteit, dus ook meer kosten betekent. Mensen in moeilijkheden hebben het lastiger dan voordien en de groep dak- en thuislozen is nog toegenomen”, besluiten Caroline en Joost.



Meer nieuws uit de streek


De Aalbeekse Liesbet Delvoye (23) kreeg de …

Benno Sameyn (26) uit Kortrijk heeft net …