Wesley Ver Eecke heeft zijn hart verloren aan ‘Slyps’

Wesley Ver Eecke heeft zijn hart verloren aan ‘Slyps’


Niets wees erop dat, toen Wesley Ver Eecke en zijn vrouw Elvire twaalf jaar geleden een huis zochten, ze in Slypskapelle zouden belanden. Maar ze vonden er het huis van hun dromen en verloren hun hart aan dit sympathieke gehucht!

“We waren destijds op zoek naar een authentieke oude gevel met karakter, op maximum een halfuurtje rijden van ons werk”, blikt de 38-jarige Wesley terug. “We hadden een cirkel getekend met daarin de regio waarin we wilden terechtkomen en onze huidige woning bleek op de rand van de gekozen regio te liggen. Wat Slypskapelle voor mij zo leuk maakt, is het immer terugkerende vakantiegevoel als je na het werk de Slypsmolenweg inrijdt richting het dorp. Dan zie je in de velden het dorp letterlijk opdoemen. Bovendien kunnen de kinderen hier nog fietsen op straat, want er is weinig doorgaand verkeer.”

Door de sociale aard van het beestje raakte Wesley algauw betrokken bij heel wat lokale activiteiten en verenigingen. Alles begon met het plaatselijke rommelmarktcomité dat de jaarlijkse markt in Slypskapelle organiseert. “Ik zette me in voor het rommelmarktcomité en via hen kwam ik terecht bij het bestuur van de Harmonie van Slypskapelle. Ondertussen ben ik secretaris van de harmonie geworden. Door mijn interesse in oude gebouwen en geschiedenis ben ik eveneens lid geworden van de Heemkundige Kring Moorslede, waar ik ondertussen ook in het bestuur ben getreden. Daarnaast ben ik actief als bestuurslid en penningmeester van de cultuurraad. Als er evenementen worden georganiseerd in Slyps, probeer ik graag te helpen waar ik kan en in de zomer gaan mijn vrouw en ik mee als kookouders met onze Slypse jeugdbeweging.”

“Mijn agenda zit vaak eivol, en soms is het wat veel om alle sociale activiteiten te combineren met werken en het verder verbouwen van ons huis”, beaamt Wesley. “Maar het sociale contact en de deugddoende reacties die je krijgt, maken alles goed. Als we met de jeugdbeweging meegaan op kamp, moeten we hard werken, maar het is een zeer leuke tijd. Zeker als je de blije gezichten ziet van die grote groep jongeren.”

Naast de duizend-en-één sociale bezigheden is Wesley bovendien een verzamelaar van alles wat met ‘zijn’ Slyps te maken heeft. “Als ik oude documenten vind die te maken hebben met Slyps, probeer ik die aan te kopen. Een archief is het nog niet, maar dit kan misschien ooit wel zo gezien worden. Topstukken zijn voor mij enkele originele fotokaarten van ons dorp, dat in de Eerste Wereldoorlog bijna plat gebombardeerd werd. Met een audiorecorder ga ik soms ook aan de slag om opnames te maken van bepaalde evenementen. Nu lijkt dat waarschijnlijk onbenullig, maar later dat zal zeer leuk zijn om naar te luisteren.”

Tot slot vertelt Wesley over een oude film over Slypskapelle die ergens circuleert -niet de film uit 1974, en die hij maar niet kan vinden. “Misschien dat er iemand dit artikel leest en eens rondvraagt bij oudere familieleden? We zorgen ervoor dat deze gedigitaliseerd en bewaard wordt, want dat is het belangrijkste.”



Meer nieuws uit de streek


De Heemkundige Kring Dadingisila annuleert de jaarlijkse …

Woonzorgcentrum Maria Middelares stelt de archeologische vondsten …