Guy Vranken: een leven vol muziek

Guy Vranken: een leven vol muziek


Copyright foto: Pascal Vanelstlande

Gilbert Vanderbeken – beter bekend als Guy Vranken – is geen onbekende in Avelgem. Hij kreeg als kind de muziekmicrobe te pakken en treedt nu nog steeds regelmatig op. Wij spraken met hem over zijn leven vol muziek!

“Lang geleden, toen ik slechts 8 jaar was, wilde ik muziek spelen. Maar de oorlogsjaren waren net voorbij, en mijn ouders hadden niet de middelen om mij muziek te laten studeren. Onder impuls van mijn moeder mocht ik op mijn 13de privélessen gaan volgen bij een blinde leraar: Gerard Paret, uit Avelgem. Zo ben ik begonnen met notenleer en algauw mocht ik accordeon spelen”, gaat Guy van start.

“Je zult het niet geloven, maar 3 maanden later speelde ik reeds voor de eerste maal in een café in Avelgem. Mijn eerste accordeon was er een met een pianoklavier. Na een tijdje zag mijn vader in dat iemand met een knoppenaccordeon veel meer fantasieën en snellere muziek kon spelen. Op zekere dag vroeg hij me dan ook of ik wilde veranderen naar een knoppenaccordeon. Ik wilde niets liever en zo kwam ik bij Marcel Melsens terecht. Hij deed er alles aan opdat ik de accordeon volledig de baas zou worden, en we gingen van de ene wedstrijd naar de andere. Telkens kwam ik terug met de eerste prijs.”

Na zijn tijd in het leger ging Guy aan het werk. Ondertussen had hij reeds zijn eerste orkest gevormd, met zijn eigen muzikale familie. Het orkest was na een tijd groter geworden en er kwam een saxofonist bij. “Op een dag kwam ik mijn oud-leraar Marcel Melsens tegen en die vroeg me waarom ik nooit naar de muziekschool was geweest. Ik had nog geen enkel diploma, dus hij had gelijk! Door de kennis die ik reeds had opgedaan, mocht ik meteen in het tweede jaar starten. Daar heb ik mijn accordeon eventjes opzijgeschoven en koos ik voor piano en saxofoon. De jaren vlogen voorbij en toen ik er afstudeerde, kwam de directeur me persoonlijk aanspreken. Hij stelde me voor om naar het Conservatorium in Gent te gaan, waar ik vervolgens 3 jaar harmonie heb gestudeerd.”

Ook het orkest boekte vooruitgang. In het begin traden ze op bruiloften en kermissen op, maar na een tijdje mocht Guy met het orkest zangers en zangeressen gaan begeleiden. “Dat was een grote vooruitgang, maar ook een uitdaging! We gingen op voorhand vlug wat repeteren met de zanger(es) en moesten daarna meteen optreden voor publiek”, vertelt Guy. 

“Spijtig genoeg verdwenen de orkesten en zo begon ik alleen op te reden met mijn Hammondorgel. Dat liep heel vlot, ik mocht in grote restaurants muziek gaan spelen, vedetten begeleiden voor grote organisaties, enzovoort. Maar niet veel later verdween ook de Hammond, en ging ik verder met keyboards. Ik ontdekte dat je met een keyboard verschillende soorten muziek kon spelen en ik begon met big band muziek, een genre dat ik heel graag hoor. Het klinkt net als een orkest, maar er is slechts één instrument voor nodig.”

“Ik schrijf al mijn muziek zelf. Muziek zal mijn leven blijven domineren, van ’s morgens tot ’s avonds ben ik ermee bezig”, besluit Guy.



Meer nieuws uit de streek


Basisschool De Toekomst uit Avelgem neemt op …

Op zaterdag 3 oktober rolt de bib …